Część II

1. PKB i sfera realna – tempo wzrostu gospodarczego, popyt krajowy, sytuacja w handlu zagranicznym, konsumpcja gospodarstw domowych i sektora rządowego, stopa oszczędności i inwestycje, to najważniejsze czynniki kształtujące PKB, a tym samym wpływające na politykę bankową. Eksport stymuluje produkcję, a żeby produkować, konieczne są inwestycje. Jeden ze sposobów pozyskania funduszy na ten rozwój stanowią kredyty bankowe. Podobnie wzrost konsumpcji powoduje zapotrzebowanie na środki pieniężne i jest przyczyną rozwoju sektora bankowego zajmującego się obsługą osób fizycznych. Kondycja gospodarcza kraju ma ogromny wpływ na sytuację banków w kontekście prowadzonej przez nie działalności depozytowej i kredytowej. Jej poprawa znacznie sprzyja rozwojowi banków, rozszerzaniu akcji kredytowej, wprowadzaniu nowych ofert produktowych, natomiast pogorszenie najczęściej działa jako czynnik hamujący ten rozwój i znacznie ograniczający przychody banków. Nietrafne prognozy oznaczają dla banku wzrost ryzyka związanego z jego działalnością, w tym m.in. ryzyko kredytowe dotyczące finansowania określonego sektora gospodarki;
2. Rynek pracy – sytuacja na tym rynku ma wpływ nie tylko na zatrudnianie własnych pracowników banku, choć zapotrzebowanie na dobrze wykwalifikowanych pracowników stanowi o sukcesie organizacji. Jej poprawie towarzyszy najczęściej dyscyplina płacowa. Wzmocnienie presji płacowej jest następstwem poprawy produktywności pracy, co świadczy o wydajności i dobrym przygotowaniu zatrudnionych. Również struktura wiekowa uczestników rynku pracy ma wpływ na możliwości rozwoju banku. Młodzi kreatywni pracownicy są postrzegani jako szansa dla przyszłego rozwoju organizacji.
3. Kurs walutowy – czynnik decydujący o stabilności sektora bankowego. Pomimo, iż istnieją różne sposoby zabezpieczania się przed ryzykiem kursowym, to na różnicach kursowych bank może zarobić i stracić ogromne sumy.
4. Handel zagraniczny – w tej sferze bank upatruje dużych korzyści związanych nie tylko z transakcjami wymiany walut, ale także z rozwojem poszczególnych sektorów gospodarki i koniecznością znalezienia przez firmy zewnętrznych źródeł jego finansowania.
5. Postęp techniczny i technologiczny – wpływa na tempo rozwoju banku. Ciągła konkurencja na rynku wymusza na banku konieczność dostosowywania się do szybko zmieniających się wymogów i standardów w tej dziedzinie, a tym samym nawet do przewyższania oczekiwań klientów. Określonym segmentom klientów banki muszą przedstawiać najnowocześniejsze, a zarazem najbardziej odpowiednie rozwiązania łączące określone produkty z technologią ich użycia.
6. Prawo – dla sektora bankowego może być szansą i zagrożeniem. Z jednej strony działa w ochronie klienta, nakładając na banki pewne ograniczenia i restrykcje jego działalności (m.in. w celu ograniczenia ryzyka utraty płynności). Ale może też działać w interesie banku, jak chociażby podjęte w ostatnim roku działania mające na celu ograniczenie dostępności kredytów hipotecznych w walucie obcej w celu ograniczenia ryzyka walutowego. Innym przykładem może być program przeciwdziałania procederowi prania pieniędzy ograniczający ryzyko prawne.
7. Stopy procentowe – ich wzrost lub spadek ma zasadniczy wpływ na działalność operacyjną banku. Pociąga bowiem za sobą zmiany oprocentowania depozytów i kredytów bankowych, przy czym spadek stóp procentowych na ogół skutkuje szybszym spadkiem oprocentowania depozytów aniżeli kredytów i na odwrót, a ich wzrost powoduje natychmiastowy wzrost oprocentowania kredytów i pożyczek, zaś stopa oprocentowania depozytów jeśli już rośnie, to o wiele później. W celu ograniczenia ryzyka zmiany stóp procentowych, w banku został stworzony departament, którego zadaniem jest m.in. identyfikowanie źródeł ryzyka rynkowego, ocena jego rozmiarów oraz podejmowanie działań neutralizujących lub zmniejszających zagrożenie.

 

1. Silna marka – objawiająca się wyższym stopniem zaufania do banków istniejących na rynku od dawna, a co za tym idzie – obawą przed rozpoczęciem współpracy z pozostałymi graczami rynku. Cecha ta jest szczególnie widoczna wśród starszych klientów indywidualnych, przywiązanych do jednego banku.
2. Wielkość banku – określana poprzez liczbę placówek. Nawet pomimo chęci nawiązania współpracy z określonym bankiem i doskonałej oferty, a z powodu braku miejscowego oddziału, współpraca taka staje się niemożliwa. Stąd liczne ostatnio fuzje i przejęcia banków, mające na celu zwiększenie skali działalności poprzez sieć oddziałów.
3. Technologia informatyczna – walka o klienta instytucjonalnego, jak i indywidualnego wymusza na zarządach banków sięganie po rozwiązania najnowocześniejsze. Należy do nich w pierwszym rzędzie bankowość elektroniczna, a więc korzystanie z możliwości internetowego kontaktu z klientem, elektronicznej obróbki, magazynowania i przesyłania danych, ale także nowoczesne i szybkie systemy bankowe.
4. Innowacyjność – dzięki nowym rozwiązaniom technicznym banki są w stanie podnieść jakość dokonywanych operacji, usprawnić procedury rozliczeniowe oraz przyspieszyć obrót środków pieniężnych. Jednak postęp wymaga dużych nakładów finansowych, które mogą stanowić problem dla banków o niskich kapitałach. Innowacyjność dotyczy takie tworzenia nowoczesnych produktów bankowych i ich kanałów dystrybucji.
5. Zakres oferowanych usług – kompleksowość rozwiązań ma znaczenie szczególnie w przypadku klientów instytucjonalnych, którzy oczekują od banku nie tylko podstawowych rozwiązań w zakresie prowadzenia rachunku bieżącego czy obsługi kredytowej, ale także możliwości korzystania z faktoringu, leasingu czy usług powierniczych.
6. Poziom świadczonych usług – dotyczy zarówno szybkości realizacji zleceń, jak i pewności klienta, że jego zlecenie zostanie zrealizowane poprawnie. Wysoka jakość usług to także szanowanie czasu klienta (brak kolejek), wygoda obsługi konta (o dowolnej porze, z dowolnego miejsca), a także zapewnienie fachowej opieki indywidualnej.
7. Ceny – na które składają się: wysokość marż, prowizji, oprocentowanie depozytów, inne koszty. Obecnie walka o klienta to głównie walka cenowa. Klient dochodowy dla banku, mający świadomość swojej przewagi, jest w stanie zrezygnować całkowicie z obsługi w jednym banku na korzyść innego nawet z powodu różnicy na kredycie w wysokości kilku dziesiątych punktu procentowego. Klienci mają możliwość porównywania ofert z różnych banków i głównym czynnikiem decydującym o tym wyborze są właśnie ceny.

1. Zasoby ludzkie – najprawdopodobniej najważniejszy czynnik przewagi konkurencyjnej banku. Inwestowanie we własnych pracowników, polityka kadrowa i dawanie pracownikom poczucia ważności sprawiają, iż przywiązują się oni do pracodawcy i są zachęcani do współtworzenia sukcesu banku. Main Bank został w 2005 roku uhonorowany godłem Inwestor w Kapitał Ludzki – wyróżnieniem przyznawanym firmom, które wykazują szczególną troskę o swoich pracowników. Dla banku największą wartością firmy są ludzie i rzeczywista troska o ich rozwój, co przekłada się na wyniki banku i jest najważniejszym czynnikiem sprawczym jego rozwoju.
2. Kultura organizacyjna firmy – nie spotkałam jeszcze osoby, która będąc pracownikiem innego banku byłaby zadowolona z obecnej tam kultury. Main Bank w rzeczywistości nie tylko stworzył własną kulturę organizacyjną (opartą na założeniach wspólnych dla całej grupy Main), ale również posługuje się nią na co dzień. Wyczuwają to zarówno pracownicy banku, którzy w ten sposób są motywowani do efektywnej pracy, jak i klienci banku, gdyż zadowolony pracownik to wyższa gwarancja satysfakcji klienta. Często zdarza się, iż nawet jeśli doradca odchodzi z banku, to klient pozostaje nadal wierny bankowi.
3. Zdefiniowana jasna strategia firmy – związana z ogólną strategią grupy Main. Jako pracodawca bank pragnie tworzyć motywujące środowisko pracy, dbając o potrzeby pracowników i rozwijanie ich kompetencji. Klientom pragnie świadczyć wysokiej jakości usługi finansowe, dostosowane do ich potrzeb. Oferując profesjonalne doradztwo i indywidualne rozwiązania pragnie budować długofalowe relacje ze swoimi klientami, wspomagając tym samym ich rozwój i umacnianie pozycji rynkowej. Strategia określona została również pod kątem finansowym i zakłada osiągnięcie określonego procenta wzrostu przychodów rocznie oraz rentowności wynoszącej określone minimum procentowe zwrotu z wymaganego kapitału.
4. Marka – na tle konkurencji Main Bank wyróżnia się połączeniem międzynarodowego zasięgu, zintegrowanej sieci, eksperckich rozwiązań i jednego kontaktu dla klienta. Nastąpiła konsolidacja grupy pod wspólnym logo MAIN, co ma na celu zwiększenie rozpoznawalności marki i budowanie wizerunku, a w dłuższej perspektywie stworzenie silnej przewagi konkurencyjnej.

Drugą najważniejszą dla banku grupą osób mających wpływ na funkcjonowanie banku są jego pracownicy. Tworzą oni kulturę orga­nizacyjną firmy i stanowią ważny czynnik sukcesu banku. Dzięki pracownikom firma istnieje, rozwija się i umacnia swoją pozycję na rynku. W ramach tej grupy szczególną rolę odgrywają dyrektorzy i kie­row­nicy jednostek, posiadający szczególne umocowania do realizacji celów strategicznych organizacji.

Dla każdej linii biznesowej zostały wyszczególnione konkretne cele stra­tegiczne, np. otwarcie 10 nowych oddziałów. Ponadto bank wpro­wa­dził nowy element do swojej dotychczasowej strategii – inwestycję w markę Main. Liczne kampanie reklamowe nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie, sprawiają, iż marka staje się lepiej znana klientom, co mają potwierdzić planowane na najbliższy okres badania marke­tingowe.

Część I